Stomme herfst wat ben je soms toch leuk

Ik heb eigenlijk helemaal niks met de herfst. Het is koud buiten en super vroeg donker. Het regent vaak en soms komt er hagel, storm en onweer. Als ik naar buiten kijk word ik al moe. Moe van wat ik zie en hoor. De wind die langs het huis blaast en de regen die keihard om het raam neerstort. Het liefst blijf ik gewoon binnen. Ik kan zo ontzettend balen als ik de deur uit moet, stomme herfst. Helemaal wanneer het regent. Maar soms kun je niet anders en moet je gewoon echt de deur uit. Je moet naar je werk, de hond uitlaten of je hebt andere verplichtingen die ervoor zorgen dat je toch echt het huis uit moet. 

Zo moest ik vandaag in de storm, met regen en windkracht honderd, de hond uitlaten. Ik baalde enorm en was vastberaden om te wachten tot de regen voorbij was. Helaas was dit makkelijker gezegd dan gedaan want de wind en de regen stopte niet tot nauwelijks. Ik heb een groot sweater gepakt, zo eentje waar ik bijna in kon zwemmen. Ook had ik een jas van mijn vriend gepakt. Zo’n jas met een capuchon die je om je hoofd kan aansnoeren. Ik zag er uit als een half gepeld ei, maar dat kon me niks schelen. Ik heb lange sokken aangedaan die bijna tot aan mijn knieën kwamen en ik heb mijn lompe lelijke blauwe regenlaarzen aangedaan. Zo, klaar voor de buitenwereld. Ik woon tussen de weilanden dus toen de hond en ik de huizen passeerde en steeds dichterbij de weilanden kwamen werd de wind steeds harder. Ik moest nog meer moeite doen om vooruit te komen en ik zag dat niet alleen ik daar moeite mee had. De hond haar oren lagen plat achterover op haar kop en ze keek me wanhopig aan, alsof ze wilde zeggen moet dit echt kunnen we niet terug naar huis. Ik had gevoel dat ik bezig was met een Work-out want serieus deze wind was niet normaal. Het gras was zo modderig dat mijn blauwe regenlaarzen al snel zwart werden. Mijn laarzen zakte de modder in bij iedere stap die ik deed, wat het lopen nog zwaarder maakte. Mijn wangen werden steeds kouder en ook mijn handen. In de verte zag ik een stel met kinderen. De kinderen hadden plasticzakken bij zich die ze gebruikte als een soort van vlieger. Ik zag dat de kinderen regenlaarzen aanhadden. Ze dansten door het modderige gras met de plastictas in hun hand. Eigenlijk is dit best leuk dacht ik bij mezelf. Die kinderen genieten gewoon echt van dit weer. Eigenlijk zou ik ook veel vaker gewoon naar buiten moeten gaan als het regent en stormt. Het is misschien wel koud, maar eigenlijk heeft dit toch ook wel weer wat. Lekker door de plassen heen banjeren en de wind in je rug die je vooruit blaast. Even je gedachten op nul. Alleen jij en de wind.

Toen ik weer het huis bereikt had vond ik het bijna jammer. Eenmaal binnen begonnen mijn handen en tenen te tintelen en mijn wangen begonnen te gloeien. Heerlijk, wat is het lekker warm binnen. Ik ben naar boven gegaan en heb een pot muntthee voor mezelf gezet. Het was pas twee uur, maar ik had besloten om maar alvast de kaarsjes aan te doen. Zo fijn, dacht ik. Daar zat ik dan onder mijn dekentje op de bank. Te genieten van mijn warme huis, de kaarsjes, de regen op het raam en de wind die langs het huis blies. Herfst, de ene dag laat je de zon schijnen en de andere dag ontstaat er een flinke storm. En ook al doe jij wat jezelf wilt, je bent toch best wel bijzonder!

– Sieraya 

4 Reacties op “Stomme herfst wat ben je soms toch leuk”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: